Que ben, volven as citas a Coruña, e este é ineludible, sinceramente, que queredes que vos conte que non saibades? Os Extended Plays? Os FogBound? que non sabedes quen é Ygarza, ou Sebas Avilés ou David Monomen?
Se non o sabedes, é xa momentiño de saber como sonan e como o pinchan!
Tedes toda a información que necesitedes con pinchar aquí
Unha relación naceu co grupo asturiano The Starkwells fai 2 anos, un grupo de powerpop o que lle teño moito aprezo, a el e os seus membros, que sempre se deixaron facer, e agora aquí estamos, co seu novo EP Monsters in the Dark.
Un extended formado por 4 temas que se ben manteñen o seu son, nótase unha madurez e un novo facer que os fai moi atractivo.
Se fai anos falábamos de Believe como o tema agora temos que falar da canción que lle dá nome a este disco.
Falamos en Monster in the Dark dun tema que é pop pop e máis pop, e un pop tan de aquí que debería ter o seu propio certificado de orixe. Un tema tan redondo que dende que chegou as miñas mas non me importa que me acompañe tódalas mañás, un tema que sabe a 90´s , unha canción chea de potencial. As voces xenial escollidas e cando chegas o seu mellor punto, no estribillo, desexas que que apostasen sempre por esta liña... porque teñen nas súas mans de ter un son moi seu, esta canción recórdame moito o anterior traballo mencionado, o que provocou que me fixara en eles.
Por outro lado temos I Need You, So many Times e Bye Smile, aquí nótase moito máis o selo característicos do resto de traballos, ese son, sen desmerecer, cun ritmo máis enérxico sen que se vaia sumido na melancolía que leva o ritmo e as voces. Vamos que sabe retomarse con ganas.
Aínda que So Many times sexa un tema con un círculo de positividade xa no seu comezo, é chegar o seu estribillo e aí onde ter o que realmente fai interesante aos Starkwells, a verdade que esta parte é a miña preferida recórdame moito a estructura de grupos como The Smiths, pero nnooooon, non te acomodes porque eles saben o que se fan e así cho demostran o retomar o ritmo, o ton positivo do que falábamos, ese tonteo do son encanta. Seguide por este camiño, amigos. Sen máis, podedes escoitar o seu traballo no seu bandcamp: Starkwells Bancamp
E non dudes pasar polo seu fanpage en facebook para estar enterados de todas as novas ou mesmo para falar co grupo: Starkwells Fanpage
E tamén vos deixo o seu twitter: Starkwells twitter
O outro día adiantábamos o novo de Al Supersonic pois agora xa podedes facer unha preescoita dos temas I´m in love with you e These little things do It's Alright, para nós é un luxo ter un grupo así neste estado, o ritmo e a calidade de Al e os seus Teens e máis que evidente, e agora terémolos rodando presentando o seu novo traballo. Se tedes a oportunidade non a perdades.
Momento Bandcamp, ata que non teña internet na casa, non haberá reseñas. Pero ídelle dando as primeiras oidas ao novo de Los Huéspedes Felices, dádevos presa, que sexa novo depende de eles, porque ao ritmo que editan
Só sabemos que se vai chamar It´s Alright, só sabemos o nome dos temas, que repiten con Unique, que esta fotografía foi sacada por Andreas Krüger en Alemaña, durante un concerto no McCormacks Ballroom de Leipzig, e que o diseño da portada débese a José María Rubio. E para finalizar que teñen novo traballo, sei que é pouco, eu tamén quero saber máis e escoitalo:
Sunny Day Records ven a presentar o seu primer concurso de novos talentos con 3 grupos maqueteros, se queredes que pasen a formar parte do catálogo só tedes que facer os seguintes puntos:
Votar dende http://www.sunnydayrecords.es/sello/ e ingresar a cantidade de 7 euros co botón Paypal, non esquezas dicir por quen votas e os teus datos personais, se non tes conta paypal facelo dende a súa conta en Bankia 2038 4600 68
6000190093 sen esquecer os datos. Podes votar tantas veces queiras.
Cando o prazo remate, o 30 de Abril, os grupos que recibisen 80 ou máis votos entrarán automáticamente con Sunny Day Records
Se o teu grupo, polo que votaches, consigue os votos necesarios recibirás unha copia formato vinilo sen gastos de envio ao teu domicilio
Se non resulta gañador terás un cupón polo valor do que ingresaches, para mercar dentro da Sunny Day Store ou ben levarte o single da banda que escolleras.
Fai 3 anos xa, xuntámonos un montón de Hipocondríacos polo concerto dos Faith Keepers na sala Sol, disfrutamos coma enanos, tanto do concerto como da pinchada no Vinos y Viandas, pena a miña ter que durmir na Méndez Álvaro coa Parka e o traxe, en pleno chan . Da seguinte non nos quedamos curtos e volvimos a reunirnos todos, desta vez dunha forma organizadiña. Foi no 2012 na sala Clamores. Eu paseino teta.
E neste 2013 o mesmiño, volveremos a carga, e desta vez con dous concertos quedando todo na casa. Agardámosvos.
Os xerezanos Refoundatios estrearon Bandcamp o pasado día 9 de xaneiro e como son un despistado esquecéuseme comentalo, se recordades, falamos deles noutra ocasión,
La historia y el legado de Kenny Pickett no se discute,
no se debate,nos dejó con un puñado de
canciones y con su voz. Una voz acompañada por el ritmo de sus Creation que hizo
estremecer las piernas de más de una dama de los locales más Beat. A la sombra
de sus patillas y flequillo más de uno nos hemos querido amparar, estéticamente
parecer y su timbre alcanzar.
Nos hemos visto haciendo molinillos en nuestros cuartos
con Making´ Time o falseteando con Painter Man , y también bailando Biff Bang Pow. Nuestro jovencito protagonista, antes de los
Creation, estaba acompañado por Eddie
Philips (guitarra), Mick Thompson (guitarra), John Dalton (bajo) y Jack Jones
(batería) en su anterior formación, The Mark Four (Grupo que firmó con la Label
en el sesenta y cuatro) con el que grabaron temas como Hurt me (If you Will) o Try it Baby. Por qué no decirlo, unos
meloconotazos que pronosticaban sin duda la que se vendría encima.
Dicen que Pickett sacó el nombre de The Creation de un
libro de poesía, no sé qué deciros sobre esto, para mí este grupo está hecho de
lo que hacen los sueños y las sonrisas de los niños.
Pues bien, tenemos el nombre, una banda potente que aún
no ha dado todo y un gran productor que los acoge entre sus manos, el
inigualable Shel Talmy, culpable de sacarle el jugo a los Kinks y The Who y
claro, Los Creation llegan a la escena y dicen, “Tssh Tssh, Small Faces y Who,
Tssh Tssh, lo nuestro es la repera”.
De sus directos mucho se ha hablado elogiando lo que fue,
Phillips ni corto ni perezoso se saca un arco de violín en el tema Painter Man ( los Led Zeppelin se les hace
agua el cacas) mientras Pickett con un aerosol lo pone todo perdido para
prenderle fuego a todo al ritmo de Biff Bang Pow.
Las cosas iban viento en popa para el conjunto hasta que
un buen día Pickett, el cual ya estaba bastante chinado con su grupo, pilló a
la banda prostituyendo uno de sus temas en voz de Bob Garner, cogió la puerta y
dejó a los Creation. Sin más.
Los muy caraduras se fueron a girar por Europa adelante
con sus canciones y los Rolling Stones, quedándose nuestro Frontman con el
bueno de Talmy, componiendo y haciendo sus cositas para volver un año después con
la versión de How Does It Feel to Feel? es
el año 1968. La banda poco más duraría después
de esto, alguna gira por Centroeuropa y poco más.
Nuestro protagonista siguió componiendo,
hasta
ganó un premio por una cancioncilla infantil de un programa de radio, fue manager de los Led Zeppelin y Steppenwolf, ya
llegados a los 80 fue productor y letrista en losThe Kennedy
Express junto con Eddie Phillips (vaya infamia de grupo, si podéis o
queréis los buscáis, me escribís y nos reímos juntos).
Paralelamente en el 83 un trabajador de la British Rail,
Alan MacGee,( que no es un cualquiera, manager de Oasis, Primal Scream o
Libertines), funda su propio sello llamado Biff
Bang Pow por su pasión por The Creation, azuza a la banda refundada para
que graben Creation en el 94, que ni fu ni fa, pasan los años, llegamos al96 y Phillips
y Pickett graban por su cuenta su propio disco llamado Power Surge que ni fu ni fa también. Al año la tragedia, muere
nuestro querido Kenny a la edad de 55 años.
Mi pasión por este grupo es grande. Para mí Kenny Pickett
es la persona que más a Modlado. ¡Por siempre The Creation!
Queremos financiar la grabación, master y edición de nuestro primer disco.
Nos gustaría muchísimo disponer de fondos y ser ricos y famosos, pero
no importa, esta plataforma nos da la oportunidad de hacer un intercambio con nuestros adorados fans. Sin nuestra gente somos escombro!! Les ofrecemos discos, viajes, material exclusivo y fiestas sin fin a cambio de su confianza y fidelidad.
El mayor beneficiado de todo este tinglado será el del estudio de
grabación, que se tendrá que ahorrar las molestias de contratar a un par
de matones para cobrar su dinero. enemos unos ahorrillos que irían para parte de la edición, el resto
de dinero irá integramente para la grabación y el master del disco. Si
la grabación va rápido y conseguimos ahorrar un poco, no estaría de más
hacer un vídeo de promo.
Entraremos a grabar en Febrero, si nuestro ingeniero sobrevive al duro
invierno del norte jeje. Contamos con presentarlo por España y parte del
extranjero para primavera.
¿QUÉ ES CROWFUNDING?
La mejor y la única manera mediante la cual grupos humildes pueden financiar sus proyectos con la ayuda de mecenas. Los mecenas no solo dan, también reciben(discos, viajes, regalos). Es ,en realidad, un intercambio. Este de Verkami está muy bien planteado.
¿QUÉ QUIERE STANLEY ROAD?
El grupo es bastante conocido en la escena rock & roll en general, y
mod en particular. La escena mod nos apoya mucho, y esperamos que
muchos de ellos o de cualquier otra estirpe de la tierra quieran ser los
mecenas de nuestro primer LP. Tenemos facebook, bandcamp, myspace y
canal de youtube. El face es en el que más nos movemos y desde el que
esperamos contar con el apoyo de nuestros 1200 fans. Sin vosotros no será posible. Mil gracias por adelantado!!!
Entrad en http://www.verkami.com/projects/4208 y ayudad a los Stanley Road
Benvido o meu mundo, nin estandartes me acompañan, nin escarapelas e poses, só música,eventos e cousas de interés. O meu interés. É un Blog, polo que poño as miñas opinións sempre. Tento cargalos cedés a internet pero moitas veces búscoos, e este Blog ten un mero afán recopilatorio de todas esas bandas que amin me gustan e escoito. Por eso non quero quitarlle mérito as páxinas de onde as saco. Nin me fago eu o heroe.