viernes, 31 de julio de 2009

¿Sabes, lector, lo que es la ironía?




¿Sabes, lector, lo que es la ironía?

-¿ Cuál es el porqué del nombre del blog?

Muy fácil, se me ocurrió por el tema de Manolo Escobar además claro de los grandes recopilatorios homónimos, de los cuales soy bastante asiduo. Usé lo de Moderno, con claras alusiones al mundo modernista, y Español, logicamente por los grupos. Los grupos son todos españoles, o en su defecto sudamericanos que cantan en español o inglés, a ver si usamos la cabeza un poquito.
¡Ah! Eso sí, la Y que va por el medio es porque soy Nazi y las connotaciones de la Y invertida como 88 runa céltica ¬¬ .

----------

Mi breve alegato:


Vuestro problema esque veis la palabra Español y ya os creeis en la posición de crear vuestras tonterías de las cuales me rio bastante, no tengo que ver nada, pero nada con una pelea de banderas o signos, me encuentro bastante ajeno a cualquier tontería pancartista a la hora de expresarme o ser (politicamente) correcto.

No me importa que se me pregunte una y otra vez acerca del nombre del Blog, o el porqué de que este exista, no me imoorta porque es meramente un blog de descargas, al que no obligo a nadie a comprender ni entrar, ni mucho menos. Que entre, se baje un disco y despues me insulte me parece bien incluso, si me insultais por la espalda no me importa, no me voy a enterar.

Pero tened la decencia de preguntar las cositas antes de ir hablando, porque si una cosa me revienta esque se use mi nombre para encuadrarme en una corriente de "morrallosos",fantasiosos y aburridos. Si os quereis inventar historias hacedlo, me suda la polla por delante y por detrás lo que podais decir de mi persona. Pero para decir tonterías es bastante mejor tener la boquita callada.

Que creeis una polémica por el nombre del blog... me parece incluso bochornoso.


Un saludo y a bajarse música que pá eso está.

The Nu Niles - Destination Now(2005)




Volvendo o rockabilly... falar de Nu Niles, no 2005 esta banda Barcelonesa irrumpe con este disco, e o seu" crujido de rodillas" que dista moito do resto dos temas do disco onde se impregnan dun estilo clásico, sen moito alarde pero sen pasar desapercibido tanto nas súas guitarras como no estilo.



Seica considérase que é das mellores bandas de rocabilly do estado español... eu creo que non... vamos, para nada, creo que ese posto teñeno O señor Lui , ou Los Faraones, e mesmo Los Despiadados.

The Nu niles-Destination Now


01 I Let Her Mess My Hair

02 Let Me Go Home

03 A Cheat & A Liar

04 I'm Gonna Live Till I Die

05 Destination Now

06 Rose In My Heart

07 I'm Dead / DOM

08 Rok Stedy Go

09 Prowl Car

10 El Crujir De Tus Rodillas

11 Long Slung Gretsch

12 Long Time Ago

13 Go Go Go

---------------------
----------
The Nu Niles - Destination Now
-----
-----------------

Doctor Explosión - Chupa Aquí



Estos señores volven á carga máis bestias que nunca, un bo disco é este dos Doctor, pero sen duda a presentación deste disco é o máis brutal da banda asturiana, MI MÁ. Que barbaridá! bueno realmente sempre foron así.

Unha das crónicas que me dixeron foi de velos aquí, en Ourense, e acabaren eles núos no escenario. Sempre molou tocar en coiros.



Doctor Explosión - Chupa aquí

01 All Mine

02 I Want You

03 Ain't Coming Home

04 She Don't Care About Time

05 Honey Money

06 Worries

07 Come On Shake!

08 Sorry

09 She Broke My Heart

10 Fishing

11 ChesterfieldChildish Club

12 Summer Sun


-------------------------

------

Doctor Explosión - Chupa Aquí

------

----------------------

Blues Explosion


Eu só coñecía este disco por publicacions dos amigos do Blues de Barcelona.

Información sacada do foro de Hipocondria Mods, pola gratitude dun dos seus membros. A información deixareina en castelán tal e como está:



"Me gustaría contaros una pequeña historia.

A finales de los ochenta, varios músicos barceloneses (Ricky Gil, Amadeu Casas, Harmònica Zumel…) se juntaron para tocar en un local emblemático, La Cova del Drac, bajo el nombre de Blues Explosion. Casi nadie tocaba blues por entonces y, aparte de un reducido público fiel que solía acudir a sus conciertos en sesión de tarde los fines de semana, el grupo no tuvo una gran repercusión y, con el tiempo, cada uno de sus músicos se dedicó a sus propios proyectos.

Algunos años después, a principios de los noventa y a través de Ringo en su pub, el Pop Place, conseguí hacerme con un directo en K-7 de la Blues Explosion. Desde entonces, a lo largo de los años, esa cinta (tal vez la única copia que existe, nunca he oído hablar de otra) pasó de mis manos a las de Ricky, volvió a mí y, hace unos meses, pensamos que la habíamos perdido definitivamente.

Nunca se nos ocurrió hacer siquiera una mala copia, pero cuando por fin la reencontré, pensé que no debía volver a perderse y me propuse pasarla a CD.

Aquí está, un concierto corto, de poco más de 21 minutos, pero que resume las esencias de la Blues Explosion."

...........................................

Blues Explosión

01. - I´m Coming Home
02.- Mother Fuyer
03.- Something Inside
04.- My Babe
05.- Help Me
06.- The Hook

---------------------------------

Aínda agora estou flipando con The Hook. Vaia temón.

O disco atópase nesta folla do citado foro.

El disco en este enlace.

Foro Hipocondria Mods disco Blues Explosion


............................................................................

miércoles, 15 de julio de 2009

Los Potros - Singles 87-89




E de novo con esta banda, neste traballo aparecerá o tema por excelencia dos Potros, o little Girl. Unha canción descansada para un disco que vai prometendo temas tras tema.



Los Potros - Time Of Love

1- Little girl
2- Don't break it (my heart)
3- Come on with me
4- Time of love

-----------------
Los Potros -Time Of love
-------------------------

Los Tamara- ZAFIRO EP 1964




Los Tamara, que grandes sodes.

Este grupo formouse en Noia, A Coruña, e dos grupos dos que estou máis orgulloso, xunto con Andrés do Barro.

Fórmase en 1958, xa choveu... cos membros iniciais Prudencio Romo,Alberte Romo,Manolo Paz, Xosé Sarmiento e como non... o GRANDÍSIMO PUCHO BOEDO.

Esta non é unha banda Ye-yé nin polo estilo ainda que segun pasaban os 60 deixaronse crecer as patillas e o pelo. Realmente son unha banda de casino. De tocar e bailar. Pero cun son propio da época na que comezaron. Quizás sexa algo cru, pero merece tanto a pena escoitalos. Son o grupo galego por excelencia, mira que lle gustaban o meu pai este homes.



A historia dos Tamara éche ben sinxela, comezaron a tocar xa segun se forma, lenvándoos de xira polo Magreb, si, tocando nos casinos da zona, só querían tocar boa música e irse fóra do estado, claro, nun primer momento neste pais nos 50 a música estaba bastante copada por certos artistas e estilos, os Tamara querería o seu sitio na europa. E porían a Galiza no seu sitio sempre nas suas cancións. Outros a quen deberlle a súa producción musical en castelán pero tamén en galego un fifty fifty.


Destacar a historia de Pucho Boedo en solitario.

Los Tamara (1964)

01 - Y por tanto (Et pourtant)
02 - Se burló de mí (Chi ce l'ha co me)
03 - Sapore di sale
04 - Yo (Je)

---------------------------
---------------
Los Tamara-Zafiro
--------------
---------------------------
-------------------------------------
Este disco extraino deste blog.

Sempre en Galiza

Onde podedes atopar os traballos de Pucho Boedo ou de Los Tamara, fai un traballo boisimo recopilando toda a música galega.

martes, 14 de julio de 2009

Los Modelos - los Modelos (1983) LP



Foro un grupo dos 80, as súas melodías moi encadradas no pop sen chispa, fan deste grupo unha banda con pouco tirón, o seu son non é todo o que debería pero si todo o que pode. Recórdanme moito os Telegrama pero claro, sen o tirón mediático nin carismático dos chicos cataláns.

Gravan no 83 este LP coas cancións, destaco Las Gafas Negras, porque me parece unha das melloores cancións que teñen.


O video é algo chungo

O resto dos temas parados, e moi poperos, chega un momento que as voces poden dar algo de noxo, polo menos no meu gusto e recordar a algún grupo chungo.

Los Modelos

En primer plano

Las gafas negras
Noche de lluvia en Madrid
Tenemos que hablarlo otra vez
Está bien
El perdedor

---------------------
---------------
Los Modelos
--------------
---------------------

Por certo, os derradeiros discos xa ven a paxina de onde os sustraín.

Transilvanians




Dende Vigo con terror chega esta banda de Reggae. Das mellores que temos por aquí. Por non dicir a mellor.
Non sei de onde sacou esta banda ese son... pero vaia son.

Transilvanians

Enmourecido
Kingston Town-Santiago DC
Hotel Universal
Moonlight Lover
Arredemo


-----------------------
--------------
Transilvanians
-------------
------------------------

Cooper- Fonorama




Pois outro disco de Cooper, espero que non me quede ningún... vaia coñazo atopalos todos.


Cooper - Fonorama

01. Un nudo en la garganta
02. Tecnicolor
03. Cuando duerme junto a mi
04. Buzo
05. Imposible
06. Vértigo
07. Avenida de cristal
08. Rascacielos
09. Diciembre
10. En el parque
11. Es tarde



Este disco é dos que menos me gustan do señor Alex.

----------------------------------
----------------
Cooper- Fonorama
----------------
--------------------------------

The Sweet Vandals - The Sweet Vandals(2007)




Mirade, esta banda, eu creo que non estou en condicións de poder falar dela. Escoitade esto primeiro e logo xa nos poñemos en condicións de falar.



Agora que xa o flipaches tanto coma min, vaiamos o gran.

Grupo de Funk Español, esta banda dios mio... que barbaridade, a crueldade sería non nomeala. -A voz? que me decides da voz?
que me decides do ritmo?
que me decides da guitarra ou o baixo? e o Hammond? sona? Si... sona, e desta sbandas que te emocionan. E das gracias de que existe algo así.



The Sweet Vandals - The Sweet Vandals(2007)

1. I Got You, Man!
2. Charlie Love
3. Papa´s Got A Brand New Bag
4. You Wanna Be My Lover
5. You´re Gettin´It
6. Do It Right
7. Beautiful
8. Come On Now
9. That´s The Way I Am
10. Nites Lites

--------------------------------
-------------------
The Sweet Vandals - The Sweet Vandals(2007)
-------------
-------------------------

Alcohol Jazz - Persecución Imparable (2001)




O derradeiro traballo desta banda madrileña comezan cun traballo intrumental diferenciado do resto, se comezaron con fins jazzisticos neste xa olvidarse, evolucionou tanto o seu sentido do Funk, que este disco poderíase dicir que é un auténtico homenaxe as cabeceiras de series como tarsky y Hutch o S.W.A.T. pero sería repetir o que di todo o mundo.

Realmente este traballo é o que menos me gusta da súa carreira, xa que se esquecen do que foron , máis que esquecerse renóvanse completamente, e convírtense nunha das mellores bandas de Funk do estado.


Alcohol Jazz - Persecución Imparable

1. Persecución implacable
2. Cogollo fly Hawai
3. Recuerda
4. No entres el baño (con los cordones desatados)
5. L.F.S.
6. No llores
7. La divina providencia
8. Radio Kathmandú
9. Sígueme si puedes
10. On the radio
11. Todos somos alcohol jazz
12. No llores (Carlos Jean remix)

-----------------------------------
-------------------
Alcohol Jazz- Persecución Imparable
-------------------
----------------------------------
LCHLJZZ

lunes, 13 de julio de 2009

Alcohol Jazz - Suerte y Padrino(2002)



Polo de agora para comezar ben.

Esta banda caracterizase pola mezcla de Acid con ramalazo electrónico e o Funky, cada disco unha sorpresa, non sabes por onde lle vai dar, fórmanse no 84. Dos seus traballos o que máis me gusta é Insólito. Debe ser dos seus traballos o máis crudo.



Pero este non se queda atrás co tema de Catalina, moito vento e realemente cunha calidade musical bastante alta. Pode que un dos seus temas máis famosos sexa She is So Young



Outro rasgo desta banda e a súa aposta nas colaboracións, sempre rodeados de bos músicos.

Alcohol Jazz - Suerte y Padrino

Suerte y Padrino
Catalina
No more funk
Retuércele la oreja
Psicoactiva TV
Nuevo tote
Amarillo
El misterio de los antivirus en el bar La Parada
Holidays in Tora Bora
No me mires tanto
Bobalización
Starsky & Hutch
S.W.A.T.

--------------------------
-----------------
Alcohol Jazz - Suerte y Padrino
-----------------
--------------------------

The Right Ons - Look Inside Now




Outro disco de estos señores



Siguen e siguen gustándome o seu son. Creo que esta banda en directo ten que soltar unha hostia tremenda.

The Right Ons - Look Inside Now

1.-Thanks
2.-Frontline
3.-A Subtle Hint
4.-Look Inside
5.-That´s New York
6.-The Right Song
7.- Come Running
8.-I Don´t Love you Anymore
9.-Take it Easy
10.-Why Don´t You Break My Heart Now?

------------------------------
----------------
The Right Ons - Look Inside Now
------------------
----------------------------

Lex Luthor 2009.



Tres Xeracións.

Non o pasei ben nin nada. Agardando polas fotos do sábado. Un gran findesemana. Bocatas de calamares con pouco rebozado. Moi boa música, unha xente increible, xente de León moi moi agradable da que gardo bo recordo as charlas, dios como vos rallei... perdoade.

Los Granadians en directo con bo son, pero o malo foi un concerto curto, moi agradables con nós, grandes disertacións.

Britus e os seus problemas intestinais.

Dende Tarragona a Hawai pasando polas camisas e acabando de falar en Surf.

domingo, 12 de julio de 2009

Lex Luthor 2009



- Tío, mira.
-¿Qué?
-Tommy, primeira edición inglesa do 69.
-Unha pasta non?
- 6 euros. XD

----------------------

Que festaza, que festaza meu deus. El dinero es para gastarlo.

jueves, 9 de julio de 2009

Los Imposibles - Party a Go Go.






O son dos Imposibles é algo extraño, coma se quisexen ser The Turtles, pero sen forza, quedarse coas ganas dun chorro de voz incrible, e a vez uns riffs bos, uns ritmos bos, e a combinación do inglés con temas en castelán.



O sonido do órgano ben definido nos seus temas, un claro son Sixtie que quere saír e berrar, pero que neste traballo lamentablemente non o fai.

Menos mal que no Hoo Haa botaron todo fóra.



Los Imposibles- Party a Go gO

1.-Peasie Weasie
2.-(My Babe Likes ti) Cha Cha Cha
3.-I don´t Wanna Dance
4.-Miedo
5.-Mary Jone´s Gone
6.-high ´n´ dry
7.- Down Down Down
8.-Baby Elephant Walk
9.-Shining Around
10.-Brand New love
11.-Picture and flowers and rings
12.-Dawn train
13.-Stop Stop
14.-Final Escene.

----------------------------------
---------------------
Los Imposibles - Party a Go Go(1995)
--------------------
-------------------------------------

miércoles, 8 de julio de 2009

The Cabrians - For A Few Pussies More... (2007)




Que vos pasou?

The Cabrians neste disco deron un cambio enorme musicalmente comparado co seu anterior traballo, este disco é impresionante.

Optando por unha estética propia dun Wester chegan co seu primer videoclip



Que lle pasou o cantante? pode ser que sexa a pubertade?:duda:
Non me gusta o mal inglés do cantante nin a súa voz, pero aínda así crean un disco máis bailable, con bos temas intrumentais.

The Cabrians- For A Few Pussies More...

1. Once Upon a time i the dirty west
2. For a few pussies more... [con Ruben López]
3. Drunkard Pride
4. Pussy Juice
5. Bang bang shoot
6. Maximilliano Mallote shoots first
7. No more Politicians Alive
8. Aerostatic Suit
9. Fuck and fight in britain
10. Fanny Melinda
11. Pep meets the prophet
12. Whisky a go go
13. Cackie cackie monster
14. Babareggae
15. Every tah
16. Pig Dick
17. Babidí
18. Terrace warfare
19. Petaca rodrigues law

--------------------------------
--------------
The Cabrians - For A Few Pussies More...
........................
-----------------------------------

The Pepper Pots- Swingin' Sixties (2004)



Pois eso, o disco do medio, era o que me faltaba por subir desta banda de Girona. Este foi o primer disco que tiven deles e foi cando me namorei. E sobre todo da canción deste video. Boisima



The Pepper Pots - Swingin Sixties

1.My Little Girl
2.Run Come Celebrate
3.We Must Believe Feat. Ben Jammin
4.Runaway
5.You Don't Know Like I Know
6.Sweet Memories
7.When I See You
8.I Can't Wait No More
9.I Can't Wait No More (Remix)
10.We Must Believe (Remix)
11.Sweet William
12.The King Of The Street

-----------------------------------
----------------

The Pepper Pots - Swingin Sixties
----------------
------------------------------------

martes, 7 de julio de 2009

Los Elegantes- A Fuego Lento (1991)



Ultimo disco e cd da banda.

¿Acabará aquí a historia de Los Elegantes?


Los Elegantes - A Fuego Lento.

01-A solas contigo
02-Viviendo en el Ghetto
03-Adios al Verano
04-Aquí y ahora
05- El Jugador
06- Cuando estoy dentro de ti
07-El sol a tu espalda
08-Hazlo por una vez
09-No soy tan duro
10-A fuego lento


--------------------------
-----------------
Los Elegantes - A Fuego lento
----------------
-------------------------

The Homens - Dous



Todos os discos de The Homens están sacados do estupendo Blog Sempre en Galiza.

O segundo traballo autoeditado da banda galega. Sodes auténticos e é eso o que me gusta de vós. A autenticidade dos vosos temas, non querer ser nada nin ninguén , só tocar e pasalo ben, e gustanme as súas entrevistas, as súas respostas.



Si, estou namorado deles , e non... non somos amigos nin nada. Pero merecen un recoñecemento amplio.

The Homens - Dous

01- Sandra Dee
02 - Non podo máis
03 - You're so cool
04 - Uh, uh, uhhh!
05 - Ungría

----------------------------
--------------
The Homens- Dous
--------------
-----------------------------

The Homens - Un



The Homens Un


O primeiro dos Epés dos señores The Homens, que ensinan que se pode facer un Pop Enérxico sen caer na ñoñez e no cansinismo.

Agora poñovos os dous Ep´s autoeditados pola banda.


The Homens - Un

01 - Canción para Tonino
02 - En Malta
03 - Face it
04 - Amor e non acrobacias
05 - Desaparece
06 - Long Time



----------------------------
------------
The Homens - Un
------------
--------------------------

Ecuación Básica.














Creo que é fácil de entender.

Se me preguntas por qué non pos a Love Of Lesbian no Blog eu direi:

- Non me gustan.

Pero estou farto de grupos que sonan a Rickenbacker e que os encasillen nalgo que non son. Como titular os Kaiser Chiefs como os novos Who como fixo certo diario, como considerar os Franz Ferdinand a nova xeración MOD. En fin, preferiría non ter que falar de eso, porque pode chegar a abochornar.

Non me gustan Los Planetas
Non me Gustan Astrud
Non me gustan La HabitaciónRoja
Non me gustan Vetusta Morla
Non me gustan Lori Meyers
Non me gustan os Sunday drivers
Non me gustan Manos de Topo
Non me gustan Los Fresones Rebeldes
Non me gustan Nosotrash
Non me gustan Russian red
Non me gustan Maga
Non me gustan Deluxe
Non me gusta Xoel por separado.

Non me gusta moito máis artistas máis alá de un estilo. Pero de estos non vou por nada. Nin creo que volva a falar deles.

Pero respeto a quen si.

domingo, 5 de julio de 2009

J. Horror - Chic-o-billy de (2005)




J. Horror
.

Guitarra dos Baby Horror decide facer pola súa conta algo, sen deixar de lado a súa banda, que busca con este disco?

-A fama non...
-Recoñecemento?

Faille falta? é un bo guitarra e decide sacar o seu propio traballo coas influencias que a el lle gustan, neste estas van dende ó rock and roll, pasando polo rockabilly ou o Psicho. O ritmo é mais parado que cos Baby Horror pero os solos de guitarra melloran moito, vese que se sinte cómodo con este traballo.



Di o autor que o que buscaba era facer algo inmediato, pois según se lle ocurría algo ía a gravalo, en parte nótase...


J. Horror - Chic-o-billy de (2005)

01-Estamos al otro lado de la muerte
02-Cementerio de la Almudena
03-Tanke rockabilly-punk
04-Misil de amor U.S.A
05-Monstruos demenciales del espacio exterior
06-Rockin de Psycho
07-Me gusta escuchar gran bola de fuego
08-Ningun amigo en el espacio inerior
09-Yo soy el calavera de la banda de la morgue
10-Wild One

-------------------------------------------
-------------------------
J. Horror - Chic-o-billy de (2005)
-------------------------
---------------------------------------------

Brighton 64- El Problema es la Edad (1987)




En 1986 Brighton aproveitando o lema do anterior disco saca o mercado este Maxi - Single. Pódese dicir que este disco si que estaría máis encadrado nos 80, polo seu son, as súas letras e seica o maduro do trascurso do grupo.



Este disco convirtese anteriormente no artífice de varios singles, esta banda abusou quizás da repetición dos temas sacados por separado e reunidos en traballos, existen como 3 versións de la Casa de La Bomba, e ningunha se pode semellar a que todo o mundo coñece, ai unha que por virtuosismo dos teclados que me gusta especialmente, pero sigo quedándome coa orixinal.

Destacar neste disco Club Negro, e La Ley del Mínimo Esfuerzo todo un bo himno a vagancia.




Non me gusta como evolucionou anos despois esta banda, xa sexa con Brigatones, Matamala ou Chest...mil e unha fórmulas para volver o mercado por parte dos señores Gil.


Brighton 64 - El Problema es la Edad

1. Palabras con sabor
2. Me dejo querer
3. La ley del minimo esfuerzo
4. El mejor cocktail
5. Igual nos da igual
6. La casa de la bomba
7. Calle 46
8. Ponte en marcha para mi
9. Solo tus besos


-----------------------------------
-------------------
Brighton 64- El Problema es la Edad

------------------
---------------------------------

sábado, 4 de julio de 2009

Sex Museum - Fuzz Face(1987)



Agora si que si, o primer disco desta banda

Parece ser, di a wikipedia que é unha banda de Garaxe revival dos 80, e ademáis que se movían nos ambientes MOD dos 80. O único que sei é que esta banda mete tralla e máis. Para ser uns xovenciños daquelas.

Pasaron 20 anos desde que puxen o último disco desta banda ata o de agora.



Dez temas neste o seu primer traballo.

Sex Museum - Fuzz Face

1.big cock
2.sweet home
3.ya es tarde
4.sexual beast
5.psycho
6.i'm alone
7.all i really want
8.see see rider
9.motorbikin'
10.boo boo's theme

----------------------------------
-------------
Sex Museum - Fuzz Face
------------
--------------------------------

Sex Museum - Fifteen Hits That Never Were (2007)




Como son retorcido comezo polo final desta banda.


A primeira formación remóntase os anos 80, para ser exactos o ano 85. Esta banda madrileña debutou por primeira vez os 3 meses de levar tocando, vaia precocidade. Parece ser que son desas bandas que están destinadas a ser boas por narices.




Tocaron e tocaron, este grupo ten unha traxectoria impecable, eso si os devaneos da banda coas entradas e saídas de membros son bastantes loables , xa que non perden nada da frescura do seu son.
Gustame a mezcla de garaxe, punk e pop ó laro do tempo, nótase a evolución da banda, dende aquel Ya es Tarde do album Fuzz Face do ano 87 ata agora. Pero moito, se no Ya es Tarde , facían gala de unhas guitarras más tirando cara o r&b dos 80 españois agora non sabería dicir cara onde se destinan.


Sex Museum - Fifteen Hits That Never Were

1.-I’ve Lost My Faith
2.-Jet Sam
3.-Wassa Massa
4.-Let’s Go Out
5.-Two Sisters
6.-Something For Real
7.-Flying High
8.-I Enjoy The Forbiden
9.-Black Mummy
10.-Landlords
11.-Ghost Without a Will
12.-Red Ones
13.-Iwon’t Go Back
14.-Can’t stick Around
15.-Street Fight



--------------------------------------
--------------------
Sex Museum - Fifteen Hits That Never Were
-------------------
-----------------------------------------

Brighton 64 - La Casa de la Bomba (1986)




En 1986 esta banda barcelonesa edita con EMI este maxi single .

Opino que este tema " La Casa de la Bomba" se convertiu nun himno , algo que recordar daqueles anos e detonante do seu seguinte traballo. O resto de cancións destacar " El Mejor Cocktail" e o que eu pensaba que dicía a canción!

- Otis, Jackie Wilson y Shankur

Que me perdoe Sam Cooke, bueno e Shankur tamén(músico que tocaba o Sitar, a grafía correcta é Shankar, pronunciado como pensaba eu). XD pensaba que lle dera a vena Hippi os irmáns Gil XD.



Problemas de dicción a parte.


Brighton 64 - La Casa de la Bomba


1. La casa de la bomba
2. La cancion del trabajo (bola y cadena)
3. Llueve en mi corazon
4. Ojos, botellas y traiciones
5. El mejor cocktail


---------------------------------
--------------------
Brighton 64 - La casa de la bomba
-------------------
-------------------------------

viernes, 3 de julio de 2009

Doctor Gringo




¡¡¡Outra banda galega do copón!!!




Doctor Gringo fai un rockabilly esaxerado, rápido, pontente, con solos increibles e cunha calidade envexable, polo menos por min.



Veñen dende Santiago de Compostela, e representan fielmente os estilos e grupos que din parecerse, grupos como os Stray Cats, Reverend Horton Heat, Meteors, Mad Sin, Phatom Rockers etc etc etc . Realmente outra banda que me sorprende moitisimo.

eles son, segundo súas palabras
DR.GRINGO ARE:

-Little Gringo:Drums
-J.gringo:Psycho bass
-Mr.Gringo:Vocals &

Members ADITIONAL

-D.Gringo:Substitute
Bass

GO-GO DANCERS
:

-Dirty Fun Trixie
-Little Foxie
-Van Bamby Tall


O seu Myspace

Dr. Gringo Myspace

Unha Entrevista

entrevista TV


Uns videos pá la peña

DR.GRINGO





-------

Los Elegantes - Paso a Paso (1985)




O disco de rotura co movemento MOD, se algunha vez existiu, con este disco os Elegantes rompen con todo o que lles relaciona con este movemento, escarallan o súa carreira no momento que se edita este disco.

Remontarse á historia de esta banda:

Todo comezo en 1979 en Madrid, formada por Juan Ignacio de Miguel á voz, e os guitarras Juanme del Olmo e Emilio López. A formación iría cambiando coma en tódolos grupos , formando parte dende Teixidor ata xente de Glutamato ye-yé, a banda sufriría(dende o seu punto de vista) a etiqueta de banda Mod.

Da cal renegarían enerxicamente, pero amigos, facendo versións de grupos como Louie Louie de The Kingstmen, Zoot Suit dos High Numbers así como versións de Spencer Davies Group ou de The Selecter xa me diredes miñas xoias.


Polo resto esta banda meteu un factor guitarreiro bastante considerable.





Los Elegantes - Paso a Paso

1.- Dos años atras
2.- Soy tremendo
3.- Paso a paso
4.- Ven, salta
5.- Hasta el final
6.- Luisa se va
7.- Dispararé
8.- Nadie como tú
9.- Chicas y dinero
10.- No lo sé

-------------------------------------
---------------------
Los Elegantes - Paso a Paso
---------------------
-------------------------------------

Brighton 64 - Haz El Amor (1985)



Din as malas linguas, que nestos anos a sombra da disolución voaba sobre Brighton 64, pero tamén din que foi neste cando cando sacan un dos seus discos con maior influencia dos sonidos da Illa e aínda porriba o disco con máis personalidade da banda.



A verdade que o seu tema de "Haz el Amor" ten un regusto moi similar ó sonido do baixo rickenbacker de certa canción dos Jam , pero eu non digo nada, xa se sabe que o movemento estivo altamente cargado de versións e versións de grupos ingleses na súa maioría.

Brighton 64 - Haz el amor

1. Haz el amor
2. Secreto hacer
3. Fotos del ayer
4. La proxima vez
5. Siga a ese coche
6. Explosion juvenil nº17
7. Conflicto con tu ayer
8. Hablando solo



--------------------------------
-----------------
Brighton 64 - Haz el amor
-----------------
---------------------------------

jueves, 2 de julio de 2009

Teté y los ciclones




BRAVO TETÉ!



Sinceramente que ben fixeches ó meterte na música Teté. Sen duda estás ben rodeada de bos músicos Javi á guitarra ritmica, Isaac á outra, Guillermo os baixos e Luis a Batería. E como non...
Teté delgado á Voz, e vaia voz, sorprendeume a súa capacidade de entoar os seus temas.



Non podo por nada de Teté porque nad aatopo nin sei onde compralo, por agora só se pode disfrutar do video posto e dos temas do seu myspace


TETE Y LOS CICLONES MYSPACE

Baby Horror - Ritual (2008)



Non todo ían ser bandas Mod, ou de Pop, ou de Reggae, ou de Rockabilly, o Psicho existe no panorama musical español só que dunha forma bastante efímera e moi agochado baixo outros estilos moi ligados a este.

O mellor disco deste trio sen dúbida, aquí o seu son está completamente depurado, a guitarra sona brutal, e o contrabaixo fai o seu Raqueteo característico, unha banda de auténtico Psicho, pero con claras influencias do Punk rock, e nalguns temas nótase a velocidade rockabilera que manda.



Neste disco destaco esta canción, a do video, xa que me gusta en especial a súa velocidade, a letra e a cantante. SOBRE TODO A CANTANTE

Baby Horror- Ritual

01.Planeta prohibido
02.La tierra temblo
03.Mi hijo es un vampiro
04.Luna llena
05.Quiero mas
06.Almas perdidas
07.Reencarnacion
08.Mi sueño
09.Quiero estar muerta
10.Tu oportunidad
11.Las vampiras de la noche amamos el rock'n'roll


-----------------------------------
-----------------------
Baby horror- ritual
-----------------------
-----------------------------------
PASS :
psylence

Baby Horror- Teletransportador




¡¡Vaya discazo!!

Baby horror, o trio, comezou como sempre, versións de outros grupos, só que neste caso son de grupos como Misfits, Buzzcocks, The Sonics etc etc etc.



Caracterizaranse por unha cantidade inxente de maquetas e maquetas , xa sexan de versións coma non, e será en 1997 cando lle rulen o seu cd recén salido a discográfica Subterfuge e decida editalo co nome de "Horror Pop", en 2003 sacaran "Teletransportador".


Baby Horror - Teletransportador

1 Sarita
2 Es mi amor
3 Ella no sabe que está muerta
4 Maligno
5 Sueños galácticos
6 Las voces me hablan de matar
7 Glow in the dark
8 Viaje astral
9 Esa voz misteriosa
10 El hombre menguante
11 Nancy
12 Sarita´s party

-------------------------------------
---------------------
Baby Horror - Teletransportador
--------------------
-----------------------------------

Los Pasos - Ojo Por Ojo




Este disco saqueino de aquí.
http://giradiscos.wordpress.com/category/los-pasos/

Déboche este disco amigo... porque esto é unha maravilla dos 60, sen dúbida un regalo para os oidos... e agora podo compartilo aquí. Déboche tamén os discos de TCR , moitas gracias por subilos completo descoñecido



Este grupo ten como principais influencias a grupos como the Turtles as voces moi acorde con The Zombies e demáis bandas do estilo, e unha psicodelia un tanto extraña.

------------------------
Los Pasos - Ojo Por Ojo
-----------------------

Cooper - Aeropuerto




Agora que xa pasou o fenómeno fan con TCR , agora actualizo co ultimo cd de Cooper, este gustame un pouco máis que o resto, e gustoume velo en directo en Ourense, a verdade que sona moi ben peeeeero tío...



Cooper! aprende uns chistes ou algo para as entre cancións... que vaia silencios mentras afinas... buen coñazo esperando dun tema a outro... e se din

-Otraaaa otraaaa!

Fai un minimo de caso... que paguei un pastizal por verte !!! e non pago esos cartos por moitos outros e si por ti!

Cooper - Aeropuerto

1.Hyde park
2.Canción de viernes
3.El círculo polar
4.El sur
5.Ruido
6.En el sofá
7.Lisboa
8.Steph
9.Mi diario
10.Un día de furia
11.El sueño
12.Rainman
13.Ola de calor
14.La edad de la inocencia
[videoclips]
15.Un día de furia
16.Canción de viernes
17.El círculo polar



-------------------------------
------------------
Cooper - Aeropuerto
------------------
-------------------------------


TCR - Paro siesta y dias de fiesta



E o derradeiro que atopei... estas tres actualizacións van para Moncho! Moncho son para ti! tío... a disfrutalas!




E a ver se para o ano que ven , o seguinte curso... non nos temos que ver en septembro, xa temos música para a festa en casa de Ana!!!!! yuju!


------------------------------
-----------------
TCR - Paro siesta y dias de fiesta
---------------
------------------------------

TCR -. TCR (1999)



E Veeeeeeña TCR para la peña!



A min este pop gústame bastante a verdade dependendo da situación claro....

cupi cupi cupi cupido

Qué la gente me perdone.
-----------------------------------
--------------------
TCR - TCR
---------------
-----------------------------

TCR - A LA PARRILLA




TCR ,

con este grupo inauguramos o curso 2008-09 , quen non se acorda desta festa? aparecendo eu no segundo 17...

Qué calor!!! ese día qué calor!!! NA PUTA casa desos Monguer...

lA FIESTA CHANANTE

Que borracheira no Vitrasa! que case me botan ... por dios...

-Al que vuelva a insultarme lo echo!
- Hijo de pUta!




E claro naceu o noso interese gracias a Moncho sobre este grupo, queriamos saber cousas deles , e pouco aprendín porque fai pouco... pouco viña na internet e claro buscando e buscando atopei todos os seus discos de risas... e como non.., vounos por un a un.


-------------------------------
-----------------------------------
TCR- A LA PARRILLA

-----------------------------------
----------------------

miércoles, 1 de julio de 2009

The Pepper Pots - Now (2009)



"Culo veo, culo quiero"


Este disco, que dicir deste disco?

Vaia discazo, a evolución musical de The Pepper Pots dende o sue primer traballo é incrible, xa comentei por aí que a aposta vocal é importantisima, cousa que cambia neste disco que se pode dicir que o instrumental tamén fai entrada.

No seu myspace escoitade os seus temazos

The Pepper Pots myspace

The Pepper Pots - Time To Live



Dios mio, es buenisimo este disco chico!

Deixovos unha entrevista co grupo

ENTREVISTA


Nestos casos, recomendo moito mellor comprar o disco, no seu formato, xa que descargalo da internet está moi ben e moi gratis e todo eso, pero un disco desta calidade... puffff moitisimo mellor compralo
---------------------------------
-------------------
The Pepper Pots - Now
------------------
---------------------------------

The Easytones - Still make you take it easy - (EP - True Tone) ( 2000)



E sigo cos grupos galego
s. Sacados do blog Sempre en Galiza.

The Easytones formáronse no 1997, comezaron coma todas, versionando grupos e serán esos grupos quenes configuren o estilo do grupo, empezaron versionando os Small Faces, Creation, Capitols etc etc, e de aí a súa música, fan unha mezcla entre garaxe, beat power pop con unhas claras influencias sixties.



Recórdame moito esta banda a Los Inmediatos, polo son e o estilo. Este grupo compartiu escea co grupo antes nomeado, con The Lyres, The Zeros, The Insomnias etc etc etc.


The Easytones - Still make you take it easy

01 - The Sound of Fun
02 - I Feel High
03 - Soul Shake
04 - Right Now
05 - Shaggy

C - Who´s The Next #
--------------------------------------
-------------------
The Easytones - Still make you take it easy
-------------------
--------------------------------------

Benvido

Benvido o meu mundo, nin estandartes me acompañan, nin escarapelas e poses, só música,eventos e cousas de interés. O meu interés. É un Blog, polo que poño as miñas opinións sempre. Tento cargalos cedés a internet pero moitas veces búscoos, e este Blog ten un mero afán recopilatorio de todas esas bandas que amin me gustan e escoito. Por eso non quero quitarlle mérito as páxinas de onde as saco. Nin me fago eu o heroe.